Przejdź do głównej zawartości

Parafia i ludzie

Ks. Henryk Kuś, budowniczy kościoła od roku 1974, proboszcz od 1977r. do tragicznej śmierci w  roku 1991.


Ks. Bronisław Matysek, proboszcz w latach 1991-2018 

Ks. Jarosław Paszkot, proboszcz od roku 2018



SŁUŻBA LITURGICZNA

Śp. Alojzy Skiba był pierwszym kościelnym w parafii, zmarł w roku 1993.
Śp. Ryszard Pierchała zmarł 19.XI.2013r. Przez ponad 20 lat z oddaniem służył parafii jako kościelny.
Śp. Czesław Gruszka zmarł 14.X. 2017. Pełnił z oddaniem posługę kościelnego przez ponad 35 lat.
Śp. Piotr Pierchała zmarł 28.VII.2018r. Jego 8-letnią posługę kościelnego przerwała nagła śmierć spowodowana chorobą. 

Śp. Piotr Hanke pełnił posługę szafarza od 23 września 1990r. Zmarł 14 stycznia 1996r. 
Śp. Edward Szweda pełnił posługę szafarza od  23 września 1990r. Zmarł 14 października 2019r. 
Śp. Henryk Gatnar pełnił posługę szafarza od 2 kwietnia1995. Zmarł 7 listopada 2020r.
Śp. Grzegorz Mańka służył w parafii jako organista od 1 czerwca 1979r. Zmarł 14 kwietnia 2021.

Szafarze
Piotr Kupka jest Szafarzem Najświętszego Sakramentu od 5 kwietnia 1992r.
Andrzej Zielonka i Jacek Godziek od 26 września 2021r.

Andrzej Piętka, Dariusz Pachowicz i Jarosław Cieciura pełnią posługę Nadzwyczajnego Szafarza Komunii Św. od 26 marca 2023r., a Rafał Szczepanek od 16 marca 2016r.

Organiści
Piotr Tolsdorf jest organistą od roku 2003. Przez wiele lat pełnił pełnił tę funkcję wspólnie z śp. Grzegorzem Mańką, a gdy jego zabrakło pojawili się młodzi, którzy stopniowo (od roku 2020) wdrażali się w ubogacanie swoimi talentami Mszy św. i nabożeństw. Dziś radzą sobie doskonale. W latach 1976-1979 organistą był Ireneusz Blazy z Boguszowic. 

Kościelni

Nasi obecni kościelni to Karol Froehlich i Witod Ostarek. Przez 12 lat kościelnym był także Edward Grzenik (od października 2007 do września 2019).
Bez ich posługi ciężko wyobrazić sobie funkcjonowanie kościoła. Przychodzą pierwsi, wychodzą ostatni....

Rada Parafialna
  1. Ks. Proboszcz Jarosław Paszkot

  2. Bałos Bogusława

  3. Banach Maria

  4. Benisz Barbara

  5. Buchalik Kornelia

  6. Cieciura Jarosław

  7. Froehlich Karol

  8. Frydecki Adam

  9. Godziek Jacek

  10. Jonderko Celina

  11. Kiszka Dawid

  12. Kluzik Agnieszka

  13. Kolarczyk Iwona

  14. Mazurek Weronika

  15. Mendrak Magdalena

  16. Mularczyk Grzegorz

  17. Piętka Andrzej

  18. Posłuszny Tadeusz

  19. Romańska Izabela

  20. Romańska Janina

  21. Sobik Małgorzata

  22. Szweda Katarzyna

  23. Świtała Dorota

  24. Świtała Kalina

  25. Tolsdorf Piotr

  26. Wita Janusz

  27. Zielonka Andrzej














Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Przeniesienie kościoła z Boguszowic

  Kościół pod wezwaniem św. Wawrzyńca został zbudowany w Boguszowicach w roku 1717 przez gliwickiego cieślę i specjalistę od budowy drewnianych kościołów Jakuba Sedlaczka. Przez wiele lat drewniany kościółek służył boguszowickim parafianom, a gdy w okresie międzywojennym powstała w Boguszowicach nowa świątynia, pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa, stał się kościołem pomocniczym. W latach 70-tych XX wieku, gdy władze Polski Ludowej stwarzały poważne trudności budownictwu sakralnemu, częstą praktyką było przenoszenie zabytkowych, drewnianych kościołów do miejscowości, w których planowano utworzyć samodzielną placówkę duszpasterską. Tak też się stało w naszej parafii, w Rybniku-Ligockiej Kuźni. 

Takie były początki

Jakie były początki tworzenia się naszej parafii, najlepiej pokażą nam słowa śp. Ambrożego Majera, który tak pisze w parafialnej gazetce "Nasza wspólnota" "Odwieczna tęsknota i życzenie wiernych do posiadania kościoła tu, na Ligockiej Kuźni zaczęły się urzeczywistniać w roku 1974, gdy zachęcony do tego proboszcz z Boguszowic, ks. prałat Edward Tobola, wystąpił do władz kościelnych z uzasadnioną prośbą o zgodę na przeniesienie nieczynnego, zabytkowego kościółka z Boguszowic do Ligockiej Kuźni. Peerelowskie władze, acz niechętnie, wyraziły zgodę. Natychmiast, czyli od wiosny 1975r. Ruszyły intensywne zabiegi związane z nagromadzeniem potrzebnego budulca, następnie wykonano prace ziemne, murarskie, rozbiórkę kościoła na starym miejscu, przewiezienie wszystkich elementów i wreszcie troskliwe wznoszenie świątyni na nowym miejscu. Dzięki niezwykłemu zaangażowaniu parafian i dużej aktywności ks. Henryka Kusia – budowniczego kościoła – kształt świątyni coraz wyraźniej wpisywał ...

Tu się Bogu zamieszkać podobało...

  Weźmy sobie do serca słowa ks. arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego, które skierował do diecezjan  w swoim pierwszym liście pasterskim : (...) Niech to dziękczynienie za Kościół, który jest w archidiecezji, przeniesie się na nasze parafie i wspólnoty. Z wdzięcznością i nowym nastawieniem spójrzcie, proszę, na swoje parafie. Warto może zacząć od zwykłego uświadomienia sobie, że jest wielką łaską żyć i mieszkać „po sąsiedzku” z Panem Bogiem obecnym w Najświętszym Sakramencie, przychodzącym do nas w innych sakramentach świętych sprawowanych w naszych parafialnych świątyniach. Warto, widząc spadającą liczbę powołań do kapłaństwa, podziękować Bogu za posługę, życie i towarzyszenie naszych kapłanów. Czyż nie są to wielkie dary kochającego nas Boga? Czy można ich nie widzieć lub uznać je za zwykłą rzecz i coś, co nam się już tylko należy? Pamiętajmy też, że Jezus w naszym kościele parafialnym jest obecny nie tylko w świętych znakach liturgii, ale również w naszej postawie wiary...